212
Arabowie z Zanzibaru, z okolic Bagamojo, z Witu i z Mombassy,
a w ogóle z pobrzeży oceanu, byli to ludzie, którzy ustawicznie
reklama sms
stykali się z białymi, więc kto wie, czy za wielką nagrodą nie
podjęliby się odprowadzić ich obojga do którego z najbliższych
portów. Staś wiedział doskonale, że może taką nagrodę przyrzec i że jego przyrzeczeniu uwierzą. Przyszła mu też jeszcze inna myśl, która poruszyła go do głębi. Oto widział, że w Chartumie wielu derwiszów,
szczególniej z Nubii, chorowało prawie na równi z białymi na febrę –
i ci leczyli się chininą, którą rabowali Europejczykom albo jeśli była
ukryta u renegatów Greków lub Koptów, kupowali na wagę złota. Otóż można było się spodziewać, że Arabowie znad oceanu będą mieli ją na pewno. „Pójdę – mówił sobie Staś – pójdę d1a Nel.” I zastanawiając się coraz usilniej nad położeniem doszedł w końcu do przekonania, że gdyby to nawet był oddział Smaina, to i tak należało iść.
Przypomniał sobie, że z powodu zupełnego przerwania stosunków między Egiptem a Sudanem Smain prawdopodobnie nic nie wie o ich porwaniu z Fajumu. Fatma nie mogła się z nim porozumieć, więc to porwanie było tylko jej osobistym pomysłem, wykonanym przy pomocy Chamisa, syna Chadigiego, oraz Idrysa, Gebhra i dwóch Beduinów. Otóż ludzie ci nic nie obchodzili Smaina z tej prostej przyczyny, że znał między nimi tylko jednego Chamisa, a o tamtych nigdy w życiu nie słyszał. Obchodziły go tylko jego własne dzieci i Fatma. Ale właśnie może zatęsknił już za nimi i może rad byłby do nich wrócić, zwłaszcza jeżeli uprzykrzyła mu się już służba u Mahdiego. Przy Mahdim nie zrobił widocznie wielkiego losu, skoro, zamiast przywodzić potężnym wojskom lub rządzić jakim obszernym krajem, musiał łapać niewolników aż Bóg wie gdzie za Faszodą. „Powiem mu tak: – myślał Staś – jeśli
odprowadzisz nas do jakiego portu nad Oceanem Indyjskim i wrócisz
z nami do Egiptu, rząd przebaczy ci wszystkie winy, połączysz się z
Fatmą i z dziećmi, a prócz tego pan Rawlison uczyni cię bogatym;
jeśli nie, to dzieci i Fatmy nie zobaczysz już nigdy w życiu.” I był pewien, że Smain namyśli się dobrze, nim taki układ odrzuci.